Zanger Guus Meeuwis (43) en zijn vrouw Valérie Gregoire hebben vrijdag met ‘veel verdriet’ in een persoonlijk bericht hun echtscheiding aangekondigd. De twee waren 14 jaar getrouwd en kregen vier kinderen: Pepijn (14), Sarah (12), Teun (9) en Jules (5). ‘We zijn verdrietig over deze grote stap, maar met vertrouwen begonnen aan een nieuwe fase in ons gezinsleven.’
Niet veel later werd het nieuws bevestigd: Guus heeft zijn huwelijk met Valérie, die hij in zijn studententijd leerde kennen, niet kunnen redden.
De verklaring luidt:
,,Na jarenlang lief en leed te hebben gedeeld, hebben we besloten om uit elkaar te gaan. We zijn verdrietig over deze grote stap, maar met vertrouwen begonnen aan een nieuwe fase in ons gezinsleven. Want hoewel we niet meer samen zijn zullen we altijd een gezin blijven met vier prachtige kinderen als middelpunt. Zij zijn het belangrijkste in ons leven en de zorg voor hen en hun welzijn staat ten alle tijden voorop. Natuurlijk is er veel verdriet en natuurlijk hebben we niet zomaar opgegeven, echter zijn we tot de conclusie gekomen dat onze levens teveel uit elkaar zijn gegroeid om samen verder te kunnen gaan. Wij vragen om rust om deze nieuwe situatie met ons gezin verder vorm te geven. We hopen van harte dat iedereen onze wens om ons privéleven privé te laten, zal blijven respecteren zoals dat eigenlijk altijd is gedaan. Guus en Valérie.”
De blonde Luxemburgse Valérie kwam in 1991 de kroeg binnenlopen toen Guus in Leuven een tijdje toegepaste economie studeerde. De vonk sloeg over, aldus de zanger in oktober tegen het AD. Valérie bleek een grote inspiratiebron voor ‘Het is een Nacht’, de debuutsingle en megahit van Guus Meeuwis & Vagant in 1995.
,,Na een romantisch weekendje Brugge – ons eerste uitje samen – schreef ik Het is een nacht. Ik was zó verliefd. Sommige mensen schreeuwen dat van de daken, ik gebruikte een andere uitlaatklep. Ik had op schoolcabaret weleens een tekst geschreven op de melodie van ‘Een kopje koffie’, verder was ik nooit gekomen. Maar dit móest mijn systeem uit. Ik heb mijn gitaar gepakt en speelde vier akkoorden. De tekst kwam vanzelf. Het heeft lang geduurd voordat ik het voor publiek durfde te zingen. Het is zo intiem wat ik beschrijf, het was alleen bestemd voor Valéries oren.”
Aan de NCRV-gids liet de Tilburger in 2011 los dat Valérie altijd in zijn gedachten is. ,,Als ik zing heb ik er geen last van, maar als er naar wordt gevraagd, word ik er wat ongemakkelijk van. Ik zing het liever dan dat ik het uitleg.”
Bron: AD.nl