De 35-jarige duizendpoot voelt zich voor het eerst in de 25 jaar dat ze hier woont, niet meer thuis in dit land. ,,Als je als nieuwe Nederlander zegt dat er bepaalde dingen in Nederland beter zouden kunnen, als je überhaupt een mening hebt, word je gestraft. Je mag alleen maar tevreden zijn, en dankbaar. We zijn ons er niet van bewust hoe intolerant we hier zijn”, legt Victoria uit aan tijdschrift Jan. ,,Ik krijg daardoor het gevoel dat we op een kruitvat leven, dat het ieder moment kan exploderen. Voor het eerst sinds ik hier ben, en dat is bijna vijfentwintig jaar, denk ik er serieus over om ergens anders te gaan wonen.”
Dat zij en haar ‘Lev’, beiden van Oekraïense afkomst, het over een mogelijke emigratie eens zijn, is nieuw. Toen de twee in zeven jaar geleden voor het eerst een relatie kregen, waren ze het namelijk nergens over eens. Sterker nog, regelmatig lagen ze stevig met elkaar in de clinch. ,,Toen wij verliefd werden, brak een natuurgeweld los. We konden het niet weerstaan. (…) Het was: meedogenloos verliefd en hopeloos in de communicatie. We praatten een totaal andere taal. (…) Er was niets wat we konden bespreken zonder dat het ontplofte.”
Hoe vurig het ooit was, sinds hun ‘reünie’ dit jaar is het puur koek en ei tussen de twee. ,,De echte liefde heb ik pas leren kennen toen Lev en ik weer terug bij elkaar kwamen. (…). We hebben er flink in geïnvesteerd om met elkaar te communiceren, ook met een therapeut erbij. (…) In de eerste fase van onze relatie kon ik hem geen dingen vergeven, en mezelf ook niet. Daarin heb ik stappen gemaakt. Onze relatie is niet meer zo krampachtig – en veel levendiger.”
Bron: AD.nl