Voor de nieuwe reeks van 5 jaar later verruilt Jeroen Pauw (55) de studio voor de wijde wereld. Het gevoel dat het ‘echte’ leven aan hem voorbijgaat door avond aan avond Pauw te presenteren, bekruipt hem steeds vaker. ,,Over 2, 3 jaar wil ik anderen vertellen hoe het buiten was.”
Pauw: ,,Ik heb geen vervanger. Gelukkig heb ik – ook bij Pauw & Witteman niet – geen dag verzaakt. Dat is een mooie inscriptie waard als ik op mijn 67ste een pensioenhorloge zou krijgen. Maar dat betekent dat ik meermalen halfziek aan tafel zat. Ik heb heel lang gedacht: dat wordt anders. Maar ik ben 55 en besef nu: sommige dingen blijven zo. In mijn dromen lig ik in een hangmat op een tropisch eiland. Nog even niet, maar dat komt wel.”
Wanneer dan?
,,Daar ga ik de komende weken, tijdens de winterstop van Pauw, over nadenken. Ik kan me niet voorstellen dat ik over 5 jaar hetzelfde doe als nu. Dan zou ik te weinig zijn opgeschoten. Ik zou meer journalistieke reizen willen ondernemen. Met het tweede seizoen Pauw hebben we een sprong gemaakt: meer vaart, afwisselende onderwerpen, een groter publiek, een goede klik tussen gasten. Maar als ik over 2, 3 jaar vind: beter wordt het niet, dan is het tijd voor wat anders. Na 15 jaar NOVA, Pauw & Witteman en Pauw denk ik geenszins: wat is het toch fijn om elke avond weg te zijn.”
Wat denk je dan wel?
,,Dat ik vaak aan gasten vraag: hoe was het eigenlijk buiten? Hij was in Japan, zij in het Midden-Oosten. Er is steeds meer in mij dat zegt: waarom ben ik daar niet? Wanneer schuif ik aan bij anderen om te vertellen hoe het in Syrië is? En: als ik te veel in die studio zit, gaat het leven in alle opzichten aan mij voorbij.”
Ga je daarom op locatie voor 5 jaar later?
,,Nee, de zendercoördinator suggereerde dat het te veel van het goede was als ik zowel bij Pauw als bij 5 jaar later aan tafel in een studio zou zitten. Dus ben ik erop uitgegaan: naar de Schiphol-lounge met Bert Koenders, op het partijbureau van Emile Roemer, in de studio met Jan Smit en in het huis van Gordon. Daardoor zie ik iemands foto’s, zijn gouden platen en dat voegt ook wel weer wat toe.”
Waarom zien we niet iedereen terug die je 5 jaar geleden sprak?
,,Omdat ik niet iedereen nu nog interessant vind. Ik ga niet zeggen wie, dat is onaardig. Voormalig GroenLinks-fractievoorzitter Jolande Sap zat op het randje. Ze was bijna te lang uit het brandpunt van de belangstelling, maar ik wilde toch laten zien wat het met een politicus doet als hij of zij plotseling het veld moet ruimen. Er vallen ook mensen weg om andere redenen. Journalist Conny Mus overleed, Theo van Gogh werd vermoord. Aan het format kleven risico’s, daarom neem ik twaalf, dertien gesprekken op, waarvan er zes worden uitgezonden.”
,,Dat weet ik niet. Wel denk ik dat we ons kernthema juist hebben gekozen: vluchtelingen. Op vijf uitzendingen na hebben we er zonder uitzondering aandacht aan besteed. Het is ook een onderwerp dat alle facetten in zich heeft voor een aantrekkelijk programma: het gaat over onrust in de samenleving, over oorlog en vrede, het is een verhaal in ontwikkeling. Waar we beter in moeten worden, is op dat gebied zoeken naar het debat van de dag. Waarom zouden homo’s naar andere opvangcentra moeten en niet hun agressor? Hoe ver kun je gaan in het opleggen van je normen en waarden? Het gaat echt niet alleen om de kijkcijfers, maar het is wel belangrijk dat het publiek dat apprecieert. En dat gebeurt. Als je maar nieuwsonderwerpen maakt die dicht bij de beleving van ons land liggen. Zei ik vorig jaar het woord ebola, dan zapte iedereen weg.”
RTL Boulevard, DWDD, Late Night, jouw programma; Peter R. de Vries is overal, hoe kun je je dan onderscheiden?
,,Ik zie dat ook en denk: hups daar zit-ie weer. Maar bij Willem Holleeder en het overleden meisje Dascha Graafsma zit hij nu eenmaal dicht bij de bron. Dan kom je niet om hem heen en kies je voor het goede verhaal. Verder proberen we mensen als Ferry Mingelen en Gerard Spong aan ons programma te binden.”
En te betalen?
,,Ik weet werkelijk niet hoeveel zij verdienen. Ik denk wel dat oudere PvdA’ers soms zullen schrikken van bedragen die er worden betaald.”
,,Het vervelende is dat als ik nee zeg, dit heel onaardig overkomt. Maar het is wel zo. Ik heb veel plezier gehad met Paul en we hebben leuk samengewerkt. We hadden lol, zaten dicht op elkaar, doordat we een kleedkamer deelden. Soms denk ik daar nog aan. Zoals van de week, toen ik iets zag hangen aan de muur en dacht: god wat is toch? Een stropdas van Paul. In die zin mis ik hem, niet vanwege de journalistieke dynamiek. Dat was even in het begin, toen ik moest zoeken in mijn eentje. Nu niet meer.”
Dus het is uitgesloten dat er een andere presentator aanschuift?
,,Ja. Ik zou het hoofdstuk met Paul niet nog een keer met een ander overdoen. Dat is geweest.”
Heb je het vrouwenquotum aan tafel gehaald?
,,Ik blijf erop letten dat er genoeg aanschuiven. En ik blijf bij mijn standpunt dat vrouwen op bepaalde belangrijke posities weinig voorstellen, vind het zelfs leuk om dat scherp neer te zetten. Maar het is nu eenmaal nog steeds zo: noem mij de vrouwelijke burgemeesters van de grote steden of vrouwelijke fractievoorzitters in de kamer. Ze zijn er niet. Minstens net zo belangrijk: kleur. We hebben een miljoen moslims in ons land en zij voelen zich vaak niet vertegenwoordigd. Nederland is in veel opzichten een witte mannenwereld en daardoor zijn wij te vaak een witte mannenshow, hoewel we dat met kunst- en vliegwerk proberen te corrigeren.”
Humberto Tans droom is Obama aan tafel krijgen, wil jij dat ook?
,,Vroeger droomde ik ervan om een normaal gesprek te kunnen voeren met de koninklijke familie. Om te vragen aan Willem-Alexander hoe het is om koning te zijn, hoe hij zijn land leidt. Maar die droom heb ik opgegeven. Zij willen en kunnen het niet en het past niet bij hun functie om normaal te doen. Bij wereldleiders als Obama of bij anderen op een bepaald niveau als de paus, kom je vaak niet verder dan saaie gesprekken. Zo iemand krijgt van zijn voorlichter te horen dat hij om welke reden dan ook met die journalist 6 minuten moet praten en draait een riedel af. De Syrische president Assad staat op mijn lijstje. Maar ik weet als dat lukt: leuk voor een foto voor thuis in de gang. Verder komt daar niet zo veel uit. Ik voer een waardiger en emotioneler gesprek met de vader van Dascha Graafsma.”
Zou jij je net als Matthijs van Nieuwkerk bij je jubileum laten toezingen met Stand by your man?
,,Dat heb ik niet gezien. Maar ik vier mijn eigen verjaardag nooit, zo ongemakkelijk voel ik me als de aandacht op zo’n manier op mij zou worden gevestigd. Bovendien: het is nu al duidelijk dat ik geen enkel jubileum ga halen.”
Bron: AD.nl