En toch: arme bluegrassband. Speciaal mogen komen opdraven voor Douwe Bob’s debuut in een van Neerlands grootste en mooiste zalen en nagenoeg onverrichter zaken weer naar huis kunnen. De gastheer hoorde zichzelf niet tussen de gastmuzikanten, meldde hij nadat hij hun samenwerking stillegde na een coupletje en een half refrein. Het euvel bleek niet te verhelpen. Over tot rock-‘n-roll dan maar, aldus de bekende boer met kiespijn.
Het mag gezegd: met die rock-’n-roll was zaterdagavond niets mis. De puntige, hapklare Top 40-pop was vooral leuk voor de zuchtende meisjes vooraan, maar niet voor niets had zich daarachter een bonter en breder geïnteresseerd gezelschap verzameld. Deze 24-jarige Amsterdammer en zijn uitstekende band hebben méér in hun mars dan alleen radiovriendelijkheid en lieten dat zien en horen ook. Bij vlagen rockten ze ongestoord het dak eraf, kropen soms tegen zelfs het psychedelische aan met solo’s op zowel gitaar als toetsen die zo uit de jaren 70 overgewaaid leken.
De volgepakte AFAS Live (voorheen Heineken Music Hall) kreeg een dwarsdoorsnede van Douwe Bob’s oeuvre voorgeschoteld, in totaal drie platen en iets meer dan twee uur groot. Knap daarom dat hij er zonder al teveel praatjes tussendoor gewoon de vaart erin hield tijdens de avond. Hij kon het zich zelfs kon permitteren om Songfestival-inzending Slow down al binnen drie kwartier te spelen. Het viel wel op dat de nummers van zijn meest recente plaat, Fool bar, op de meeste reactie konden rekenen. Maar Jacob’s song wás ook prachtig, vooral het extra dik aangezette slot. How lucky we are kreeg ook zo’n geweldige grande finale.
Technische fouten zoals het te vroeg, te laat of dubbel instarten van video’s op het grote scherm en natuurlijk vooral het totale mislukken van het bluegrassintermezzo; hoewel de 24-jarige singer-songwriter er professioneel overheen stapte hielp het natuurlijk niet. Het haalde de vaart eruit, verbrak de magie. Het benadrukte het ’eerste keer’-gevoel waar de artiest zelf stiekem gerust last van mag hebben, maar het publiek eigenlijk niet.
Douwe Bob was vooraf klaar voor een concert als van deze omvang, maar achteraf gezien kon het beter, zal ook hij beseft hebben. Gelukkig kan het niet anders dan dat er in zijn geval nog herkansingen genoeg volgen. Want wat dat betreft bood het zeventje van zaterdag slechts een glimp van zijn potentieel.
Bron: Telegraaf.nl