Het zal wennen zijn voor Marco Borsato. Nu hij op dezelfde dag als Adele zijn nieuwste plaat Evenwicht uitbrengt, moet hij zich schikken in een klassering onder de onvermijdelijke nummer één. Het zal zijn humeur niet bederven: op Evenwicht is Borsato terug bij waar hij goed in is.
Zo’n fout maak ik niet nog eens, moet Borsato hebben gedacht. En voor de zekerheid noemde hij zijn 13de studioplaat Evenwicht. De formule van het album is even eenvoudig als doeltreffend: niet proberen te verrassen, maar vooral de sterke kanten van de maker benadrukken.
En die komen heden ten dage het beste naar voren als ze zijn ontdaan van alle bombast. Borsato’s warme stem boven de piano van John Ewbank: meer is er vaak niet nodig om te ontroeren. Daarvan zijn de single Mooi, maar vooral ballades Tweede Kans en Kleine Oneindigheid fijnbesnaarde voorbeelden.
Tekstueel blijft Borsato verliefd op licht gezwollen taalgebruik. Voordat ik wist dat dit jouw hart was/Lag het voor me op de grond, zingt hij onheilspellend in Om Je Heen. Aardser zijn de prima popsong De Cirkel Rond en de gitaarballade Betover Me. Tweeslachtig is daarentegen de typische Ewbank-song Hoeveel ik van je hou. Je kunt je opwinden over de onnodige strijkers in de productie, maar ook de prachtig zwevende melodie en Borsato’s intieme vocalen koesteren.
Al met al serveert Borsato een stijlvolle plaat, die inderdaad fraai in balans is. Evenwicht zal geen enkele Borsato-fan teleurstellen, maar ook weinig nieuwe aanbidders opleveren.
Bron: AD.nl